mialo być "dzis lubimy", ale wyszedł mi taki misz masz, ze rany!

Dziś...

Ciastka z przepisu Melki ( tutaj! czy nie pięknie podany przepis? ). Moje nieco się przypiekły, albowiem młodszy syn postanowił rozprawić się z suszącym się praniem i musiałam interweniować ;-) Ale i tak smakują świetnie! To już kolejna porcja; piekę je z miodem, syropem klonowym, makiem, sezamem... Na tę chwilę ulubione!

książka Sue Monk Kidd "Czarne skrzydła", oparta na faktach z życia abolicjonistek i feministek, sióstr Grimke, i niewolnicy należącej do ich rodziny , Hetty - Szelmy. Wciągająca lektura, przypominająca, że to, co dla nas jest normalnością, inni musieli sobie wywalczyć.  

Przyznam, że im jestem starsza, tym częściej nawet najsłodsze chwile w moim życiu, podszyte są goryczą. Nie potrafię, nie chcę pogodzić się ze złem, nie chcę myśleć, że "tak po prostu jest"... Że jedni wyrzucają jedzenie, inni cierpią z głodu. Że w jednej części świata dzieci dostają setną designerską  zabawkę, w drugiej uciekają przed bombami... Smutek kładzie się cieniem na szczęściu, ale i w najgorszych momentach zwątpienia chcę dostrzegać to, co jasne i dobre; zbieram jak skarby przyjazne gesty ludzi, fajne historie. Nadal wierzę, ze"ludzi dobrej woli jest więcej"... Jest?

No i macie całą mnie... Radość i rozpacz w jednym, i tak przez całe życie...

O czym ja to... książka, no tak. Ktoś czytał? ;-)

Miłe chwile zatrzymane na fotografii ;-)

A jak literki, to i dźwięk. Ostatnio całymi dniami gra u nas radio, głównie Trójka. Nie to, że nie mamy i nie lubimy telewizji, bo mamy i wcale się tego nie wstydzimy, jak to teraz jest w modzie ;-))) (niech się ktoś pochwali, że nie ma i nie używa internetu, haha!). Ale tak się jakoś teraz składa... bardziej radiowo ;-) A tam ulubione piosenki... i polskie!

No i o czym właściwie był ten wpis, drogi pamiętniczku?  ;-)

Ulubione :-)

Nadszedł dla mnie zakichany czas ;-))) Trawy pylą! Najchętniej schowałabym się w jakimś kącie z wagonem chusteczek, ale przy Prawie Trzylatku zadna kryjówka nie jest bezpieczna ;-) Pierwszą bowiem kwestią, wypowiadaną przez Prawie Trzylatka, tuz po obudzeniu, jest radosne "bawimy się!!", przeplatane z "idziemy do piasiu! sypać, sypać!!! teraz!". Sami więc widzicie, nie ma wykrętów :-) A pogoda, jak na złość, pięęeknaaaa ;-)

Mąz z kolei zgłębia tajniki produkcji domowego piwa i od jutra nasze niewielkie mieszkanie zamieni się w równie niewielki browar. Yyyy... hura ;-))))) Obiecuję fotorelację! :-)

I tak kichając i chyrchając, a takze ryjąc w piaskownicy, zrobiłam sobie niezłe zaległości, zarówno w swoim blogowaniu, jak i zaglądaniu do Ulubionych :-) A tu niespodzianka! O, proszę: klik klik. Dziękuję, Jo! Ucieszyłam się bardzo, bo wiem, ze to nie jest "ot, tak", tylko ktoś naprawdę lubi tu zaglądać :-) Micha mi się śmieje od ucha do ucha :-)) Jednocześnie, chyba mamy z Jo podobne podejście do blogowych wyróżnień, dlatego tez pozwolę sobie nie przekazywać pałeczki dalej (a co! :-))) ).

Kazdy link, który jest umieszczony na liście moich ulubionych blogów, prowadzi do ciekawego dla mnie i niezwykłego miejsca. Są blogi, do których zaglądam częściej, są takie, które lubię czytać "jak mi się uzbiera", hurtem; są kopalnie pomysłów, inspiracji; są moje ulubione podróze - małe i duze; pasje, piękne zdjęcia i przepisy bliskie mojej kuchni. Wszystkie absolutnie dla mnie wyjątkowe! A najfajniejsze jest to, ze kazdego dnia mogę odkryć kolejne inspirujące miejsce :-) Taki internet - lubię i taki sobie przyswoiłam :-)

No dobra, koniec gadania! 

Idę wybrać zdjęcia do jutrzejszej fotorelacji z... kto zgadnie? :-))))

Dziś chodzi za mną coś, co lubię od dawna... I w oryginale, i w wykonaniu genialnego Perpetuum Jazzile :-)

chodzi za mną od miesiąca ;-))))

Pojawiam się i znikam...

tak to juz ze mną jest...W tym realnym świecie, i mniej realnym tez.
Powoli wyciszam dzień ulubionymi głosami, juz pózno.
Dobranoc :-)

jedyne wyjście to obudzić się

Film Beats of freedom pojawił się w 2010 roku, ale ja obejrzałam go całkiem niedawno. Wywołał we mnie mnóstwo muzycznych wspomnień, które pociągnęły za sobą kolejne, już niekoniecznie związane z muzyką. Manaam, Kult, TILT, Chłopcy z Placu Broni, Republika, Brygada Kryzys, Sztywny Pal Azji - to klimaty bardzo mi bliskie. Kiedy zaczęłam słuchać trójkowej Listy Przebojów (pamiętacie ten motyw? :-) ), miałam jakieś 12 lat i wiedza o świecie współczesnym nie należała do kręgu moich fascynacji ;-) W domu niewiele mówiło się o polityce, a już na pewno nie "przy dziecku" ;-) Zresztą, cała moja rodzina zawsze szła bardziej w kierunku "pracy u podstaw" i "robienia swojego" ;-) niż rewolucji. Dopiero kilka lat później wyściubiłam kawałek nosa zza sterty książek i zainteresowałam się tym, co działo się poza moim dość bezpiecznym wtedy i beztroskim światem.  Dostęp do informacji tez już był zupełnie inny. Muzyka, zarówno ta, której słuchałam jako dwunastolatka, jak i ta, która była właśnie "na fali", nabrała zupełnie innego znaczenia. Nie zawsze rozumiałam teksty, ale wiedziałam już, z jaką intencją były pisane, gdzieś tam pod skórą wyczuwałam drugie dno. A czasami pasowały one po prostu mojego nastoletniego życia, pełnego buntu, skrajnych fascynacji i wiecznych poszukiwań samej siebie. Śpiewałam razem z Nimi, te piosenki coś dla mnie znaczyły - prywatnie albo w głębszym wymiarze. Wracam do nich z sentymentem, tym bardziej, ze nigdy nie straciły na aktualności. I, niestety, niewielu mają godnych następców.

No cóż, powtórzę za poprzednimi pokoleniami: takiej muzyki już nie ma (a ta młodzież, panie, co z tego wyrośnieeeeeee ;-))))))))))) )